Reflektorem przez...: Ksiądz Ignacy Czader

Pan Bóg nigdy nas nie opuszcza w potrzebie. Gdy zabrakło ks. Roberta swoją pomoc zaoferował ks. Ignacy. Wniósł w życie parafialne pełen młodości entuzjazm. Przez pięknie głoszone Słowo Boże przyciągnął wiernych do Kościoła. Zachęcił wielu do pracy i pomocy w Charytatywnym Stowarzyszeniu Opiekuńczo-Wychowawczym „IGNIS”, którego jest założycielem. Służy nam zawsze swoja radą i pomocą.

Reflektorem przez...: Kłopoty z imieninami

Zwierza się babcia Jarka. Jarek chciał koniecznie razem z innymi dziećmi złożyć życzenia imieninowe proboszczowi. Wszystko przygotowane, dziecko wystrojone, wierszyk wyuczony na pamięć, ale zapomniano o kwiatach. Obiecano kupić w kwiaciarni róże. Tragedia. Rodzice zdenerwowani, wtedy babcia uspokaja: „Wiesz co? W tym roku zetniemy róże w naszym ogrodzie, bo mamy takie bardzo piękne i wszystko będzie dobrze. Zaś w przyszłym roku kupimy takie w kwiaciarni...”

Reflektorem przez...: Papież z „Dalekiego Kraju”

- tak się przedstawił Jan Paweł II Włochom w dniu wyboru.
Wiadomość niesamowita. Euforia. Wielkie nadzieje i wielkie przygotowania. Sądzimy, że i nas odwiedzi w Piekarach. Bo nie mogło być innego miejsca. Bo przecież papież pisał do naszego biskupa w telegramie:

Reflektorem przez...: Początek remontów

Każdy właściciel domu wie ile kosztują remonty. Tak było przy naszym kościele. Chociaż nasz biskup pocieszał mnie: „Wiesz Oleksik to jest jeszcze w porządku. Tak szybko się to (czyli kościół) nie zawali”. Ale potrzeby były wielkie i to od zaraz.

Reflektorem przez...: "Szło nowe”

Tak, zatytułował Antoni Gołubiew jeden z tomów powieści „Bolesław Chrobry”. Lata osiemdziesiąte XX wieku były takim przełomem. Najpierw, w roku 1979 pierwsza pielgrzymka papieża naszego rodaka. Kiedy 2 czerwca 1979 roku samolot z Janem Pawłem II na pokładzie wylądował na warszawskim Okęciu, we wszystkich naszych kościołach rozdzwoniły się dzwony. W oknach wielu mieszkań i na ulicach obok propagandowych haseł o przewodniej roli partii, pojawiły się emblematy religijne. Polacy wyszli tłumnie witać i słuchać papieża rodaka oraz z nim się modlić. Obliczono, że w spotkaniach z papieżem uczestniczyło ponad 10 milionów osób. Komentatorzy pisali potem, że Polacy powstali z klęczek, jakby nabrali pewności siebie, poczuli swoją godność, przestali się bać.

Reflektorem przez...: „Wit Stwosz” z Górek Wielkich

Podczas remontu naszego kościoła w roku 1989 zostały zniszczone dwie figurki świętych Józefa i Antoniego. Parafianie byli do nich bardzo przywiązani, bardzo się tym wypadkiem zmartwili. Powstała potrzeba nowych. Zacząłem rozglądać się i szukać rzeźbiarza. Nie było łatwo. Pomógł nam w tym Alojzy Pisarek. Stwierdził, ze coś W tej materii znalazł, ale zaraz dodał: „Nie wiem, czy to się będzie księdzu podobać? Bo jest taki rzeźbiarz w Górkach”. Był nim Andrzej Burkot. Trochę pomogli komuniści. Pan Andrzej pochodzi z Gorlic, z wykształcenia jest fizykiem, studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po studiach otrzymał nakaz pracy w Brennej Leśnicy i pewnie do dziś byłby nauczycielem, gdyby nie „Solidarność”. Za zakładanie wolnych związków robiono mu kłopoty, nie pozwolono pracować w szkole i wziął się za coś innego.
Andrzej założył spółkę z Peterem Urschitzem z Freistadt koło Linzu. Święci z taśmy. Pracuje komputer, radzi sobie doskonale, resztę wykonują miejscowi artyści. Jak im to wychodzi można podziwiać w naszym kościele. Od lat, znowu na swoim miejscu stoją ci sami Święci - Józef i Antoni. Opiekun Pana Jezusa i Patron poszukujących rzeczy zaginionych.

Reflektorem przez...: Z Jasienicy do klasztoru

Dwie Doroty, Kosiec i Wątroba poszły za głosem powołania i znalazły się w domu zakonnym. Dorota Wątroba u sióstr Józefitek. Zgromadzenie powstało we Lwowie. Pracują w całej Polsce. Byłem na ślubach w Kluczborku i Tarnowie. Ta Dorota otrzymała w zgromadzeniu imię Urszula. Pracowała w Warszawie, a obecnie w Gliwicach.
Dorota Kosiec wybrała Dom Prowincjalny w Leśnicy pod Górą św. Anny i należy do Sióstr Służebniczek Śląskich. Obecnie przebywa w Katowicach-Panewnikach i pracuje w szpitalu
kolejowym w Ligocie.
Prośmy Pana, by posłał jeszcze inne pracownice na żniwo swoje!